Technika Operacyjna


Technika zamknięta lub otwarta?

Termin ten odnosi się do małego cięcia na słupku nosa lub rezygnacji z tego cięcia.

1. Zamknięta technika:

Cięcie przeprowadza się tylko wewnątrz nosa, po wewnętrznej stronie skrzydełek nosa. Cała operacja odbywa się przez wąski tunel. Redukcja prawej i lewej strony nosa następuje kolejno przez odpowiedni prawy i lewy tunel. Zatem porównanie symetrii przyciętej chrząstki nie jest możliwe bezpośrednio pod kontrolą wzroku. Chirurg ocenia ostateczny kształt dotykając grzbietu i czubka nosa. Jednak są one w trakcie operacji spuchnięte i przez to mała asymetria może pozostać niezauważona.

2. Technika otwarta:

Jedyną istotną różnicą jest dodatkowe 6 milimetrowe cięcie w najwęższej części słupka nosa. W ten sposób cała skóra na czubku i grzbiecie nosa może być delikatnie podniesiona i możliwy jest pełny wgląd w chrząstki i szkielet chrzęstno-kostny nosa, co jest ogromną zaletą! Wadą techniki zamkniętej jest to, że po dwóch lub trzech latach, gdy znika opuchlizna nosa, nawet najmniejsze nierówności lub asymetrie stają się widoczne. W plastyce otwartej nosa, można uniknąć tego problemu.

W technice otwartej korekcji, grzbiet nosa może być szlifowany lub zmniejszany pod kontrolą wzroku. Tak zwane spreader grafts – małe szyny z chrząstki pobranej z przegrody nosowej - mogą być precyzyjnie wstawione w celu wyprostowania grzbietu nosa lub poprawy oddychania. Częsta asymetria końcówki nosa może zostać skorygowana pod kontrolą wzroku, a tak zwane tip shields, septal extension grafts, columella struts zostają użyte do stabilizacji i konturowania końcówki nosa.

W wielu przypadkach to małe dodatkowe nacięcie na słupku nosa pozwala lepiej uwidocznić pole operacyjne i prowadzi do uzyskania lepszego wyniku. Opinie wśród chirurgów nosa są pod tym względem podzielone. Na przykład na zwołanym w 2014 we Włoszech kongresie opinie zwolenników techniki otwartej i obrońców techniki zamkniętej były gorąco dyskutowane. Nie było zgody. Wykonuję obie techniki - w zależności od pożądanej zmiany nosa. Stosunek ilości tych zabiegów wynosi około 85 do 15% , z przewagą techniki  otwartej korekcji nosa w porównaniu z techniką zamkniętą.

Używam otwartego dostępu w około 90% przypadków korekcji wtórnych. Zaletami techniki "otwartej" są zarówno lepsza widoczność struktur chrzęstno-kostnych, jak i bardziej precyzyjne umieszczanie szwów i przeszczepów, które często są wykorzystywane do modelowania koniuszka nosa. Wadą jest nieco większy obrzęk pooperacyjny, który może utrzymywać się dłużej. Technika "zamknięta" powoduje mniejsze obrzęki, ale ze względu na mniejszą widoczność, znacznie ogranicza ona możliwości i dokładność chirurga. Wybór techniki zależy od specyfiki nosa. Doskonale opanowałam obie techniki, ale w oparciu o moje doświadczenie preferuję operację otwartą nosa.

Widoczność blizny

Wielu pacjentów pyta, czy blizna pooperacyjna jest widoczna. Z mojego doświadczenia wynika, że mała blizna na słupku nosa przestaje być widoczna w ciągu jednego do czterech miesięcy u 80% operowanych pacjentów. U około 15% w obrębie blizny utrzymuje się zaczerwienienie przez około 6 miesięcy. Tylko w około 3% przypadków po roku konieczna jest niewielka korekta za pomocą lasera CO2-Fraxel, w 2% korekcja blizny jest możliwa w znieczuleniu miejscowym. To małe, dodatkowe cięcie  na słupku nosa niesie ze sobą wiele zalet techniki otwartej, jak wyższa precyzja i lepsza symetria, skutkujące lepszymi długotrwałymi rezultatami.

Dobro naszych pacjentów jest naszym priorytetem. Nie używamy klasycznych tamponad donosowych, lecz tak zwane szyny Doyle'a, które zapewniają drożność nosa, pozwalając pacjentowi oddychać przez nos bezpośrednio po zabiegu.

Przeprowadzam operacje w klinice we Frankfurcie lub prywatnym centrum operacyjnym we współpracy ze specjalistami anestezjologii - w tzw. sedacji lub w narkozie (znieczulenie ogólne).

Kontrole pooperacyjne odbywają się w naszej praktyce i są w ciągu pierwszych 14 dni po operacji bardzo częste. Przez lata mojej pracy jako chirurg nauczyłam się, że operacja jest tylko pierwszym krokiem do sukcesu. Kontrole pooperacyjne są jednak co najmniej tak samo ważne dla zapewnienia pożądanego rezultatu.